Στην Εθνική Συνδιάσκεψη του ΠΑΣΟΚ που διεξήχθη στην Αθήνα από 2-4 Νοεμβρίου ο βουλευτής Ν. Σηφουνάκης κατέθεσε την δικιά του θέση ενόψει της εκλογής για την ανάδειξη Προέδρου του ΠΑΣΟΚ στις 11 Νοεμβρίου. Το συνολικό κείμενο της τοποθέτησης του είναι το παρακάτω:
«Με την λήξη της συνδιάσκεψης εισερχόμαστε στην τελική ευθεία όπου τα  μέλη και οι φίλοι του ΠΑΣΟΚ την επόμενη Κυριακή θα αναδείξουν με την ψήφο τους το νέο ηγέτη του κινήματος μας. Η ανοιχτή αυτή δημοκρατική διαδικασία θα είναι σημαντική για το μέλλον της δημοκρατικής παράταξης και θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό τις πολιτικές εξελίξεις στη χώρα. Η αδυναμία της συντηρητικής κυβέρνησης να διαχειριστεί τα ζωτικά προβλήματα της κοινωνίας σε συνδυασμό με τη σοβαρή πιθανότητα πολιτικής αστάθειας, λόγω της ισχνής κοινοβουλευτικής της πλειοψηφίας, είναι δυνατό να οδηγήσουν ανά πάσα στιγμή τη χώρα σε μια νέα εκλογική αναμέτρηση.  Ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα πρέπει να βρει το ΠΑΣΟΚ έτοιμο, ενωμένο, ανανεωμένο και δυνατό ώστε να διεκδικήσει τη νίκη και να δώσει διέξοδο στα σημερινά αδιέξοδα του τόπου.
Η απόφαση λοιπόν μπροστά στην κάλπη της 11ης Νοεμβρίου δεν μπορεί παρά να είναι προϊόν ώριμης και νηφάλιας σκέψης, ήτοι απόφαση πολιτική.
Με γνώμονα αυτή την ανάγκη, είναι πολιτικά επιβεβλημένο να κοινοποιήσω την θέση μου για το ποιόν θα ψηφίσω ως Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ,  θεωρώντας ότι είναι υποχρέωση κάθε πολιτικού να τοποθετείται  μετά παρρησίας δημόσια απέναντι στα μεγάλα ζητήματα. Είναι γνωστό ότι και με τους τρεις υποψήφιους με συνδέουν  αγώνες δεκαετιών και προσωπικοί δεσμοί φιλίας. Πέραν αυτού όμως υποχρέωση κάθε ενεργού πολίτη και πολύ περισσότερο ενός εκπροσώπου του λαού είναι  να αποτιμήσει νηφάλια τις πολιτικές προτάσεις που κατέθεσαν  οι τρεις υποψήφιοι χωρίς να οδηγηθεί  σε  επιλογές μέσα στο θολό τοπίο που διαμόρφωσε η πικρή εκλογική ήττα της 16ης Σεπτεμβρίου. Προσωπικά προσπάθησα να μην  επηρεαστώ από το κλίμα διχασμού το οποίο, δυστυχώς, διαμορφώνεται καθημερινά στα ΜΜΕ.
Σε αυτό το επικίνδυνο, όχι τόσο για την ενότητα όσο για την ψυχολογική συνοχή του ΠΑΣΟΚ, διχαστικό κλίμα που υποδαυλίστηκε από την έλλειψη αυτοσυγκράτησης και μέτρου και από τον «ζήλο» όσων - δίκην οπαδών -  από την πρώτη στιγμή  με πρωτοφανή φανατισμό ανέπτυξαν οξύ καταγγελτικό λόγο, αρνήθηκα να συμμετέχω και πολύ περισσότερο να το καλλιεργήσω. Αποφάσισα λοιπόν  πριν αναλύσω τα πραγματικά πολιτικά διλήμματα της 11ης Νοεμβρίου, ν αφουγκραστώ την αγωνία όσων με τίμησαν με την ψήφο τους και να κατανοήσω τις απόψεις τους, πριν οδηγηθώ στην τελική απόφαση μου.
Τη στάση μου αυτή την υπαγόρευσε, επίσης, η πικρή μου εμπειρία από την αντίστοιχη διαδικασία του 1996 η οποία, με το σφοδρό συγκρουσιακό χαρακτήρα της, δημιούργησε βαθιά ρήγματα που όσο κι αν σκεπάστηκαν από το χρόνο εξακολουθούν να είναι ενεργά και να επηρεάζουν ακόμα και σήμερα τις εξελίξεις στο ΠΑΣΟΚ, επιτρέποντας σε κάποιους να διογκώνουν υπέρμετρα τα λάθη και να υποβαθμίζουν αβασάνιστα τα μεγάλα επιτεύγματα μιας σημαντικής περιόδου προκειμένου να δικαιολογήσουν  ελλείψεις και ανεπάρκειες.
Τώρα καθώς όλες οι προτάσεις έχουν πια κατατεθεί και αναλυθεί, μου επιτρέπει να δηλώσω κι εγώ δημόσια τη στάση μου εν όψει της 11ης Νοεμβρίου. Το γεγονός ότι δεν φανατίστηκα  μου επιτρέπει, επίσης ευτυχώς, να πω ελεύθερα τη γνώμη μου  και  να εξηγήσω  την επιλογή μου.
Τιμώ τον Βαγγέλη Βενιζέλο για τη οξυδέρκεια της σκέψης του, τη γόνιμη πολιτική του διαδρομή  και θεωρώ ότι η υποψηφιότητά του, ανεξάρτητα από την σπουδή με την οποία κατατέθηκε, υπήρξε όχι  μόνο πολιτικά νόμιμη αλλά και χρήσιμη.

Τιμώ τον Κώστα Σκανδαλίδη για τη συνέπεια, το ήθος και τους αγώνες του και θεωρώ ότι πρόσφερε μεγάλη υπηρεσία στην ενότητα της παράταξης γιατί προσπάθησε να εκτονώσει την πόλωση με την υποψηφιότητά του.

Στην εκλογή όμως της 11 Νοεμβρίου,  αποφάσισα να ανανεώσω την εμπιστοσύνη μου  στον Γιώργο Παπανδρέου. Πιστεύω ότι το εγνωσμένο ήθος του, η πλούσια πολιτική του εμπειρία, η διεθνής του καταξίωση, η σοβαρότητα και η νηφαλιότητα του  θα διασφαλίσουν  το πρώτο ζητούμενο που είναι η ενότητα του χώρου μας. Είναι σημαντικό ότι η χωρίς περιστροφές αυτοκριτική του στάση ύστερα από την εκλογική ήττα,  υποδηλώνουν  ότι έχει απόλυτη επίγνωση της ανάγκης να αλλάξει το ΠΑΣΟΚ.
Στην πρόσφατη συνάντησή μας του εξέθεσα τις απόψεις μου και εστίασα σε λάθη και ολιγωρίες που δεν πρέπει να επαναληφθούν, όπως η αξιοκρατική αξιολόγηση των πολιτικών προσώπων και η ανάγκη ενεργοποίησης όσων στελεχών έχουν πάνω απ όλα κοινωνική καταξίωση και όχι όσων έχουν γνώρισμά τους την κολακεία.
Σημαντικό ρόλο στην απόφαση μου διαδραμάτισε η  συναντίληψη που υφίσταται  σε κυρίαρχα πολιτικά ζητήματα  όπως: η ανάγκη ύπαρξης καθαρών θέσεων σε θέματα περιβάλλοντος, τα ζητήματα που απασχολούν την νέα γενιά, οι σχέσεις  κράτους-εκκλησίας - που πρέπει ανυποχώρητα να οριοθετηθούν - η ανασυγκρότηση της δημόσιας διοίκησης, που είναι βασική αιτία της κακοδαιμονίας του τόπου.
Είναι αυτονόητο ότι η  τοποθέτηση μου αποτελεί δημόσια δήλωση της προσωπικής μου πολιτικής επιλογής και όχι οδηγία προς τους πολίτες - μέλη και φίλους - ή όσους με τίμησαν με την ψήφο τους, οι οποίοι ελεύθερα και ώριμα θ αποφασίσουν ποιον θα επιλέξουν.

Πίστευα, και πιστεύω, ότι  η ώριμη δημοκρατικά κοινωνία μας δεν επιδέχεται να ποδηγετηθεί  από κανένα. Η γνώμη, η πολιτική ωριμότητα και ελεύθερη έκφραση της λαϊκής βούλησης, ιδιαίτερα σ αυτή την εσωτερική εκλογική διαδικασία, αποτελούν πολύτιμη κατάθεση για το ΠΑΣΟΚ και την πιο σοβαρή υποθήκη για το μέλλον του».