Από τα μέσα της δεκαετίας του ’80, όπου θεσμοθετήθηκε το πρώτο Ρυθμιστικό Σχέδιο της Θεσσαλονίκης μέχρι σήμερα, πραγματοποιήθηκαν ραγδαίες μεταβολές τόσο στην ευρύτερη περιοχή της Κεντρικής Μακεδονίας όσο και στο άμεσο γειτονικό περιβάλλον των Βαλκανίων. Ωστόσο, ο χωρικός σχεδιασμός της περιοχής είτε δεν μπόρεσε να παρακολουθήσει αυτές τις μεταβολές είτε τις ακολούθησε αποσπασματικά. Έτσι, παρέμειναν αναξιοποίητατα σημαντικά συγκριτικά πλεονεκτήματα της Κεντρικής Μακεδονίας όπως η γεωστρατηγική θέση της στην τομή των αξόνων Αδριατικής – Μαύρης Θάλασσας και Νοτιοανατολικής Ευρώπης – Αιγαίου, τα δίκτυα μεταφορών όπως το σιδηροδρομικό δίκτυο που ενώνει την Κεντρική Ευρώπη με τη Μεσόγειο, το λιμάνι της Θεσσαλονίκης, το αρχαιολογικό και πολιτισμικό απόθεμα της περιοχής, το επιστημονικό και ερευνητικό δυναμικό της που είναι απαραίτητο για να υπάρξει καινοτομία στη χώρα συνολικά.

• το μετρό της Θεσσαλονίκης,
• το μητροπολιτικό τραμ για τις περιοχές που δεν εξυπηρετούνται από το μετρό, και
• τον προαστιακό σιδηρόδρομο για την σύνδεση όλων των σημαντικών αστικών κέντρων εντός της περιοχής εμβέλειας του νέου Ρυθμιστικού.

• Την 2^η προβλήτα του λιμένα που συνδέεται λειτουργικά με την περιοχή νοτιο- δυτικά της Δυτικής εισόδου, την περιοχή FIX. Τα τελευταία χρόνια, η περιοχή του FIX παρουσιάζει μια δυναμική ανοικοδόμησης με μικτές χρήσεις γης λόγω του νέου χαρακτήρα της οδού 26^ης Οκτωβρίου, των ιστορικών βιομηχανικών κελυφών, της γειτνίασης με το λιμάνι και την περιοχή των Λαχανοκήπων και της απόστασης από το ιστορικό εμπορικό κέντρο. Απαιτείται, λοιπόν, ένας γενικότερος ανασχεδιασμός της περιοχής που θα έχει ως βασικούς άξονες τη λειτουργική, αισθητική και πολεοδομική αναβάθμιση, τη σύνδεση της περιοχής με τον άμεσο περίγυρό της, την ανάδειξη των ιστορικών κτιρίων, τη διατύπωση προτάσεων για κυκλοφοριακές ρυθμίσεις και εξειδίκευση των χρήσεων γης.

• Την περιοχή μεταξύ Ποσειδωνίου και Κυβερνείου, όπου η επικαιροποίηση των χρήσεων γης, η ιεράρχηση των οδών, οι προτάσεις ρυμοτομίας και αναπλάσεων θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τη μορφολογία της περιοχής, την υψηλή δόμηση, τους χώρους πολιτισμού και αθλητισμού, αλλά και την ανάγκη των κατοίκων της ανατολικής Θεσσαλονίκης για πρόσβαση στην θάλασσα.

• Την περιοχή από τον Φοίνικα έως το τμήμα που αντιστοιχεί στο ΙΚΕΑ, μια περιοχή που έχει υψηλή ζήτηση, αλλά εμφανίζει, ταυτόχρονα, ιδιοποίηση της φυσικής παραλίας, αδιέξοδα πρόσβασης ενώ έχουν προκύψει και ιδιοκτησιακά ζητήματα.