«Οι τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Μαρτίου στη Μαδρίτη ήταν ένα έγκλημα ενάντια στον Ισπανικό λαό, αλλά και ενάντια σε ολόκληρη την ανθρωπότητα. Όλοι αισθανθήκαμε την ημέρα εκείνη αλληλέγγυοι με τους Ισπανούς και με τα θύματα της βάναυσης αυτής τρομοκρατικής πράξης. Οι άνανδρες αυτές επιθέσεις άγγιξαν όλους τους ευρωπαίους πολίτες και τους πολίτες όλου του κόσμου.
Σε λίγο συμπληρώνονται 20 χρόνια από την πτώση του Τείχους του Βερολίνου  και ο τερματισμός της ισορροπίας του τρόμου, τον οποίο μας είχε επιβάλει ο Ψυχρός Πόλεμος, δεν έχει κάνει τον κόσμο μας ασφαλέστερο. Νέες συγκρούσεις απειλούν την παγκόσμια ασφάλεια  και ειρήνη.
Ο εμφύλιος στην πρώην Γιουγκοσλαβία, οι συγκρούσεις στο Κόσοβο, στο Ιράκ, στην Παλαιστίνη και δεκάδες άλλες συρράξεις παγκοσμίως αποδεικνύουν ότι όσοι οραματίστηκαν έναν κόσμο χωρίς εχθροπραξίες και μια νέα διεθνή τάξη δεν κατάφεραν να δημιουργήσουν τις κατάλληλες συνθήκες για την επίτευξη της ειρήνης.

Μέσα σε όλες αυτές τις μετα-ψυχροπολεμικές συρράξεις  έρχεται να προστεθεί η διεθνής τρομοκρατία, η οποία από ένα περιθωριακό φαινόμενο στη δεκαετία του '70, αυτοπεριοριζόμενο ως επί το πλείστον στα πλαίσια ενός κράτους και συνήθως με συγκεκριμένους στόχους, έχει εξαπλωθεί τα τελευταία χρόνια πραγματοποιώντας πολύνεκρες επιθέσεις, κάνοντας χρήση εξελιγμένων τεχνολογικών μέσων και όντας ξένη προς κάθε μορφή μέτρου, οίκτου και λογικής.  

Η τρομοκρατία αυξήθηκε τα τελευταία χρόνια εξαιτίας της διαιώνισης άλυτων πολιτικών προβλημάτων. Η διεθνής κοινότητα απέτυχε να αποδείξει την αταλάντευτη βούλησή της να δρομολογήσει διαδικασίες ειρηνικής συνύπαρξης σε εστίες σύγκρουσης που πηγάζουν από θρησκευτικές, πολιτικές και εθνικιστικές διαφορές.
Στην παγκόσμια κοινότητα υπάρχει μια πανσπερμία λαών, θρησκείων και εθνοτήτων. Κάθε λαός έχει τα δικά του ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που τον καθιστούν μοναδικό και του δίνουν το δικαίωμα να αισθάνεται υπερηφάνεια για την ιστορική του διαδρομή. Σε πείσμα όσων προσπαθούν να μας πείσουν ότι βρισκόμαστε εν μέσω ενός διαπολιτισμικού πολέμου, ενός πολέμου μεταξύ πολιτισμών, εμείς διακηρύττουμε την πίστη μας στον διαπολιτισμικό διάλογο για την βαθύτερη κατανόηση και το σεβασμό της διαφορετικότητας.
Καμία θρησκεία δεν διδάσκει την έχθρα και τον φανατισμό, κανένα κήρυγμα δε διαχωρίζει τους ανθρώπους. Υπάρχουν μόνο φανατικοί και άνθρωποι που ικανοποιούν τα προσωπικά τους συμφέροντα με το να διδάσκουν και να καλλιεργούν κλίμα μίσους και έχθρας. Ο διαπολιτισμικός διάλογος έχει ως στόχο να αναδείξει ότι ο σωβινισμός, ο φανατισμός, ο κοινωνικός ρατσισμός, η θρησκοληψία αποτελούν τη ρίζα του κακού και μπορούν να ξεπεραστούν μέσα σε κλίμα διαλόγου και ανεκτικότητας. Η γνωριμία και η αλληλοκατανόηση αποτελούν τα πρώτα βήματα οικοδόμησης κλίματος εμπιστοσύνης μεταξύ ανθρώπων, λαών και ηγετών.
Οφείλουμε να προωθήσουμε τις αξίες της δημοκρατίας και της αλληλεγγύης, ώστε να καταπολεμήσουμε τις αιτίες της τρομοκρατίας. Οφείλουμε να καταπολεμήσουμε τις καταστάσεις ακραίας φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού, οι οποίες πολύ συχνά συνιστούν γόνιμο έδαφος για την ανάπτυξη της τρομοκρατίας. Πρέπει επίσης να καταπολεμήσουμε τις διακρίσεις, τον ρατσισμό και την ξενοφοβία.
Πέραν από την αστυνόμευση και τα όποια δικαστικά μέτρα, πρέπει να στερήσουμε τους δολοφόνους από οποιαδήποτε στήριξη μέσα στην κοινωνία. Η καταπολέμηση του αποκλεισμού και της ένδειας,  ο σεβασμός των ανθρώπινων δικαιωμάτων και της ανεκτικότητας, η βελτιώση των συνθηκών διαβίωσης στις αναπτυσσόμενες χώρες είναι τα καλύτερα μέσα για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας.
Επίσης, ο πολιτισμός με την ευρύτερη έννοιά του, μέσω της τέχνης, της κληρονομιάς, της θρησκείας, των μέσων μαζικής ενημέρωσης, της επιστήμης, της εκπαίδευσης, της νεολαίας και του αθλητισμού, μπορεί να διαδραματίσει ένα σημαντικό ρόλο στην παρεμπόδιση της ανάπτυξης της τρομοκρατικής νοοτροπίας και στην στέρηση των  ερεισμάτων της τρομοκρατίας μέσα στην κοινωνία.
Ειδικότερα η εκπαίδευση, καλλιεργώντας τις αξίες της κατανόησης και της αλληλοεκτίμησης μεταξύ των διαφορετικών ομάδων και πολιτισμών, μπορεί να συνεισφέρει πλήρως στην ανάπτυξη μιας δημοκρατικής και δίκαιης κοινωνίας όπου η τρομοκρατία δεν θα έχει καμία θέση.

Ο κύριος στόχος οποιασδήποτε πολιτιστικής ή εκπαιδευτικής δράσης είναι να δημιουργηθεί ένας πολιτισμός της ανοχής, του διαλόγου, της κατανόησης, του σεβασμού και του πλουραλισμού.
    
Χρειζόμαστε μια ευρωπαϊκή πολιτική για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας προκειμένου να διασφαλίσουμε τον σεβασμό των συλλογικών και ατομικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το δικαίωμα στη ζωή, την ελευθερία έκφρασης, την ιδεολογική και τη θρησκευτική ελευθερία: μια ευρωπαϊκή πολιτική που καταπολεμά την τρομοκρατία προκειμένου να κάνει τη συλλογική ασφάλεια συμβατή με την ατομική ελευθερία και αξιοπρέπεια.
Πρέπει να προασπίσουμε τον δημοκρατικό τρόπο ζωής όταν απειλείται από τη βία, αλλά πρέπει να το κάνουμε με τρόπο που δεν αποκηρύσσει ή μειώνει τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα, όχι μόνο γενικά για την κοινωνία, αλλά και για τις ομάδες εκείνες που έχουν αποξενωθεί από αυτή. Πρέπει να ασχοληθούμε με όλους τους πολίτες μας και να προσπαθήσουμε να τους ενσωματώσουμε.
Κατά συνέπεια, είναι εξαιρετικά σημαντικό τα μέτρα που προτείνουμε να είναι αναλογικά και δικαιολογημένα, και να είναι αποτελεσματικά, όχι μόνο για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας, αλλά και για  να διασφαλιστεί ότι η τρομοκρατία δεν θα αναπτυχθεί.
Η Ευρώπη είναι ένα πρότυπο δημοκρατίας και σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αυτή είναι η αποστολή μας, αυτός είναι ο σκοπός της πολιτικής μας ένωσης. Καταπολεμάμε την τρομοκρατία προκειμένου να προασπίσουμε και να προωθήσουμε τη δημοκρατία και να εγγυηθούμε τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, διότι γνωρίζουμε ότι η τρομοκρατία είναι εχθρός της δημοκρατίας.
Ως προς αυτό, η Ευρώπη πρέπει να δώσει το παράδειγμα. Σε άλλα μέρη του κόσμου, παρατηρείται η τάση να μην λαμβάνεται σοβαρά υπόψη η προστασία της ιδιωτικής ζωής και των ατομικών δικαιωμάτων. Η Ευρώπη πρέπει να δείξει ότι η καταπολέμηση της τρομοκρατίας και η προστασία των δικαιωμάτων μπορούν να συνδυαστούν, χωρίς να θυσιαστεί ή να παραμεληθεί η αποτελεσματικότητα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας. Δεν είναι δυνατόν να επιτρέπουμε στην τρομοκρατία να υπονομεύει τη δημοκρατία και το σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Δεν μπορούμε να υπερασπιζόμαστε τη δημοκρατία θέτοντάς την σε κίνδυνο.
Η τρομοκρατία είναι μια μορφή ολοκληρωτισμού, φανατισμού. Επιδιώκει να καταστρέψει ελεύθερες και πλουραλιστικές κοινωνίες. Η τρομοκρατία είναι ασυμβίβαστη με τη δημοκρατία. Επομένως, μόνο μια ισχυρή, αποφασιστική και προσηλωμένη στις αρχές της δημοκρατία θα είναι σε θέση να την νικήσει.
Πρέπει να κάνουμε πολύ περισσότερα από το να εφαρμόζουμε απλώς μέτρα ασφαλείας. Η καταπολέμηση της τρομοκρατίας απαιτεί την πίστη στην υπεροχή της δημοκρατίας. Η καταπολέμηση της τρομοκρατίας απαιτεί να είμαστε προετοιμασμένοι να χρησιμοποιήσουμε όλα τα μέσα του κράτους δικαίου, αλλά τίποτα περισσότερο από αυτά. Η καταπολέμηση της τρομοκρατίας απαιτεί να καταπολεμήσουμε την ατιμωρησία και να στερήσουμε από την τρομοκρατική δράση οποιαδήποτε νομιμότητα. Η καταπολέμηση της τρομοκρατίας απαιτεί να κρατάμε ζωντανή τη μνήμη των θυμάτων  στις καρδιές μας».