Έχοντας εξ απαλών ονύχων εμβαπτισθεί στα νάματα της πολιτικής, αλλά και με την επικουρία μιας πολυεπίπεδης τεχνικής και αισθητικής παιδείας, ο Νίκος Σηφουνάκης δεν θα μπορούσε παρά να διαγράψει μια μακρά και προοδευμένη πορεία στα πολιτικά μας δρώμενα. Πνευματικός του πατέρας ο «άξιος της πατρίδος» Νίκος Πλαστήρας, στον οποίον ο πατέρας του Οδυσσέας Σηφουνάκης υπήρξε στενός συνεργάτης, στοιχείο που γονιμοποίησε την πολιτικοποίησή του, αλλά και τους κεντρογενείς του πολιτικούς προσα-νατολισμούς. Ενώ στα μεταφοιτητικά του χρόνια συνεδέθη στενά με τον αγωνιστή της Δημοκρατίας Αλέκο Παναγούλη. Ο Νίκος Σηφουνάκης τελείωσε αρχιτεκτονική στο Πανεπιστήμιο της Γένοβα και μετεκπαιδεύθηκε στον τομέα της αναστήλωσης μνημείων. Ως μηχανικός αποτύπωσε αδρά το στίγμα του στο τεχνικό πεδίο, εκπονώντας πλήθος μελετών, αλλά και αναλαμβάνοντας με εξαιρετική επιτυχία την αναστήλωση σπουδαίων μνημείων. Από νεαρή ηλικία δραστηριοποιήθηκε στην ΕΔΗΝ και στην μεταπολίτευση εντάχθηκε στις γραμμές του ΠΑΣΟΚ, οπότε και διήνυσε μια μακρά πολιτική διαδρομή. Διετέλεσε Νομάρχης Λέσβου, Γενικός Διευθυντής της ΕΡΤ, Υφυπουργός Πολιτισμού, Υπουργός Τουρισμού και Υπουργός Αιγαίου. Σήμερα ο Λεσβιώτης πολιτικός ανοίγει τα χαρτιά του στην ΠΑΤΡΙΣ» και σχολιάζει την τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα. Μιλάει για τις δυσπλασίες του πολιτικού μας συστήματος επ’ αφορμή του σκανδάλου Βατοπεδίου και την ανάγκη θεσμικής θωράκισής του. Σχολιάζει την δημοσκοπική άνοδο του ΠΑΣΟΚ και την προσπάθεια αποκατάστασης της εμπιστοσύνης του από τον ελληνικό λαό, αλλά και την ανάγκη να στηριχθούν οι ασθενέστερες εισοδηματικές μας τάξεις, που πλήττονται από τα προσφάτως εξαγγελθέντα οικονομικά μέτρα. Αναφέρεται ακόμα στον επιβαλλόμενο ανασχεδιασμό του ενεργειακού μας χάρτη, όπου μέσα από την ευρεία χρήση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, θα διασφαλιστεί η περιβαλλοντική μας ισορροπία. Τέλος σχολιάζει την αδήριτη ανάγκη διατήρησης της πολιτιστικής φυσιογνωμίας του νησιωτικού και ηπειρωτικού μας τοπίου, μέσω των κατάλληλων χωροταξικών παρεμβάσεων της πολιτείας.

Ερώτηση 1: Κύριε Σηφουνάκη είχατε την ηθική ευτυχία να σας βαπτίσει ο μαύρος καβαλάρης Νίκος Πλαστήρας, αλλά και να συνδεθείτε με στενή φιλία με τον αγωνιστή της Δημοκρατίας Αλέκο Παναγούλη. Πόσο βάραιναν αυτές οι κληροδοσίες στα κατοπινά πολιτικά σας βήματα και πόσο σημάδεψαν τους πολικούς σας προσανατολισμούς ;
Απάντηση:Το ότι με βάφτισε ο Νικόλαος Πλαστήρας υπήρξε επιλογή του πατέρα μου. Το ότι πολιτικά από τα νεανικά μου χρόνια προσανατολίστηκα στον ιδεολογικό χώρο της κεντροαριστεράς, σαφώς μεγάλο μερίδιο ανήκει επίσης σ’ αυτόν. Έφηβος με συγκίνησε η ηρωική μορφή του Μαύρου Καβαλάρη. Νεολαίος η πολιτική του ανιδιοτέλεια και η σταθερότητα στις πολιτικές θέσεις.
Η εκτίμηση στον Αλέκο Παναγούλη υπήρξε αποτέλεσμα προσωπικής επιλογής σ’ έναν μοναχικό αγωνιστή που αψήφησε την δύναμη  και την αυθαιρεσία δικτατορικού καθεστώτος και το πολέμησε με ηρωισμό. Κοινό γνώρισμα των δυο προσώπων ο ηρωισμός, η πίστη στη Δημοκρατία, η αυταπάρνηση και το ασυμβίβαστο του χαρακτήρα τους.

Ερώτηση 2: Το «διακομματικό» σκάνδαλο του «Βατοπαιδίου» ανέδειξε τις χρόνιες δυσπλασίες του πολιτικού μας συστήματος και την ανάγκη ανακαθορισμού των πολιτικών μας δομών. Με ποιες θεσμικές παρεμβάσεις ο σύνολος πολιτικός μας κόσμος κύριε Σηφουνάκη, πρέπει να θωρακίσει το δημοκρατικό μας πολίτευμα ;

Απάντηση: Στα τριανταπέντε μεταπολιτευτικά χρόνια βιώσαμε μια από τις καλύτερα λειτουργικά Κοινοβουλευτικές περιόδους της Δημοκρατίας μας από συστάσεως του Νεοελληνικού κράτους. Στις τρεισήμισι αυτές δεκαετίες δεν έλειψαν μέσω πολιτικοοικονομικών σκοτεινών διαδρομών, σκάνδαλα που ταρακούνησαν όχι το πολιτικό σύστημα αλλά τους πολίτες στο σύνολό τους.  Όμως οι κατακτήσεις όλα αυτά τα χρόνια υπήρξαν  σημαντικές για την Δημοκρατία. Προασπίσαμε την Εθνική Ανεξαρτησία  και την ακεραιτότητα της χώρας. Δεν κατακτήσαμε όμως στο σύνολο την κοινωνική δικαιοσύνη που σημαντικό στοιχείο της είναι η εξάλειψη της οικονομικής ανέχειας, που βρίσκεται μεγάλο μέρος των συμπολιτών μας. Τριανταπέντε χρόνια μετά πρέπει να παραδεχτούμε ότι στοιχείο συστατικό του Δημοκρατικού πολιτεύματος είναι και τα ίσα δικαιώματα- οι ίσες ευκαιρίες για όλους τους πολίτες.Γι’ αυτό το ζητούμενο πρέπει να εργασθούμε, να εντείνουμε τις προσπάθειες όλες οι πολιτικές δυνάμεις. 

Ερώτηση 3: Κύριε Σηφουνάκη το ΠΑΣΟΚ αρχίζει δημοσκοπικά τουλάχιστον να προηγείται της «Νέας Δημοκρατίας». Το αποδίδεται αυτό ως επιβράβευση από τους έλληνες πολίτες, για την κατάθεση από το κόμμα σας, μιας πλήρους και πειστικής εναλλακτικής κυβερνητικής πρότασης, ή έχει να κάνει με την αποδοκιμασία κάποιων στελεχών της κυβερνητικής παράταξης για έκθεσμες συμπεριφορές τους ;

Απάντηση: Ιστορικά έχει αποδειχθεί ότι στην πολιτική η επιτυχία του αντιπάλου σημαίνει αποτυχία δική σου και η αποτυχία του οδηγεί στη  επιτυχία σου. Όμως αν δεν συνοδεύεται από καθημερινή πάλη – κοινοβουλευτική και εξωκοινοβουλευτική-, από προτάσεις συγκεκριμένες που θα πείσουν τους πολίτες ότι διαθέτεις την  δημιουργική εναλλακτική πρόταση, τότε δύσκολα δημιουργείς νοκ άουτ  στην πολιτική. Η Νέα Δημοκρατία με την ανερμάτιστη πολιτική της, με την προσπάθεια οικειοποίησης του κράτους από στελέχη της, έκαναν να ξεχυθεί η συσσωρευμένη αγανάκτηση των πολιτών.
Σαφώς τον Μάρτη του 2004 οι πολίτες δελεάστηκαν από την παροχολογία της Δεξιάς. Απογοητεύτηκαν όμως. Της έδωσαν μια δεύτερη ευκαιρία το 2007 την οποία η Κυβέρνηση εξανέμισε το πρώτο κιόλας εξάμηνο. Η πορεία της νομίζω είναι προδιαγεγραμμένη.  

Ερώτηση 4: Ο κυκεώνας της οικονομικής κρίσης σε παγκόσμιο επίπεδο, που αφήνει και στην Ελλάδα δειλά δειλά τα αποτυπώματά του, επανέφερε στο προσκήνιο του δημόσιου διαλόγου το διαχρονικό ερώτημα για το ιδεώδες κοινωνικό μοντέλο. Είναι καιρός να γυρίσουμε σε κρατικιστικά μοντέλα που τα αποδοκίμασε η ιστορία, ή ένα μίγμα φιλελεύθερης οικονομίας με δημοκρατικό έλεγχο είναι η καλύτερη επιλογή ;

Απάντηση: Δυστυχώς η θεοποίηση της αγοράς και η βίαιη περιχαράκωση, αν όχι εξοβελισμός της αναγκαίας κρατικής εποπτείας στην οικονομική και κοινωνική διαδικασία οδήγησε αποδεδειγμένα στην σημερινή κρίση. Ξαφνικά οι κατεχόμενοι από την Νεοφιλελεύθερη ιδεοληψία αναγνώρισαν το λάθος της άκρατης ασυδοσίας της αγοράς. Δεν ζήτησαν βεβαίως συγνώμη, όχι από τους πολιτικούς αλλά από τα θύματα τους. Θύματα δεν είναι οι όποιες καταρρέουσες τράπεζες ή χρηματιστήρια, θύματα είναι οι πολίτες που το βιός τους εξανεμίζεται από την πολιτική των εραστών της ελεύθερης και αχαλίνωτης αγοράς. Το έγκλημα της Ελληνικής Κυβέρνησης με την εκποίηση του πλούτου της χώρας θα έχει διαχρονικές επιπτώσεις. Στις τράπεζες, στις στρατηγικής σημασίας Δημόσιες Επιχειρήσεις – όσες δεν εκποιήθηκαν - επιβάλλεται να υπάρχει εποπτεία του Δημοσίου. 

Ερώτηση 5: Κύριε Σηφουνάκη, η διαγραφή του Πέτρου Τατούλη από την κοινοβουλευτική ομάδα της «Νέας Δημοκρατίας» οδήγησε την κυβερνώσα παράταξη σε μια οριακή κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Εκτιμάτε ότι το γεγονός αυτό είναι προάγγελος καταλυτικών εξελίξεων ή δεν θα επηρεάσει την ολοκλήρωση της κυβερνητικής τετραετίας από τον Κώστα Καραμανλή;

Απάντηση:Στην πολιτική ο λόγος πρέπει με συνέπεια να συνδέεται από τις πράξεις. Το να συμπορεύεσαι με τις επιλογές μιας κυβέρνησης  όταν συμμετέχεις σ’ αυτήν και όταν  εξοστρακίζεσαι απ’ αυτήν να διαφοροποιείσαι προς το λαϊκότερο και δημοκρατικότερο, ε! αυτό έχει χαρακτηρισθεί ιστορικά οπορτουνισμός προς ίδιον  πολιτικό συμφέρον. Η Κυβέρνηση με ή χωρίς τους αυτοχαρακτηριζόμενους αντάρτες δεν έχει προοπτική γιατί αθέτησε δεσμευτικές πολιτικές, γιατί κάνει τους φτωχούς φτωχότερους και τους πλούσιους πλουσιότερους. Δεν έχει προοπτική γιατί πρωτοκλασάτα στελέχη της οικειοποιήθηκαν το κράτος προς ίδιον όφελος. Αυτό θύμωσε τους πολίτες οι οποίοι απλώς αναμένουν την ώρα της κρίσης που είναι η ημέρα των εκλογών.

Ερώτηση 6: Η Κυβέρνηση κύριε Σηφουνάκη πέτυχε μέσω μιας ήπιας δημοσιονομικής προσαρμογής την περιστολή του πελώριου δημόσιου χρέους, χωρίς να θραύσει την κοινωνική συνοχή. Ενώ με την αύξηση του επιδόματος ανεργίας, του ΕΚΑΣ και άλλες αναδιανεμητικές πολιτικές στήριξε τους οικονομικά αδυνάτους. Πάραυτα τα τελευταίως εξαγγελθέντα οικονομικά μέτρα πλήττουν τις ασθενέστερες εισοδηματικές μας τάξεις. Ποιες παρεμβάσεις εκτιμάτε ότι πρέπει να γίνουν άμεσα για την στήριξη της κοινωνικής μας συνοχής;

Απάντηση: Η κυβέρνηση, ασμένουσα πολιτικά, ανακάλυψε την διεύρυνση της φτώχιας στην κοινωνία μας. Οι όποιες αυξήσεις εκμηδενίσθηκαν από την ακρίβεια και την ασυδοσία της αγοράς. Εξήγγειλε την δημιουργία Ταμείου της φτώχειας και  ενέγραψε στον προϋπολογισμό κονδύλιο μόλις 100 εκατομμυρίων. Αυτό είναι πολιτικός εμπαιγμός. Τα έσοδα του Δημοσίου μειώνονται εξαιτίας της κακοδιαχείρισης αλλά ταυτόχρονα ακάθεκτη ξεπουλά τον μεγαλύτερο κερδοφόρο οργανισμό που είναι ο ΟΤΕ για 145 εκατομμύρια. Η Κυβέρνηση αυτή δεν επιδέχεται υποδείξεων. Είναι δυστυχώς ανεπίδεκτη μαθήσεως.

Ερώτηση 7: Η αλόγιστη σπατάλη των φυσικών πόρων και ταχεία επιδείνωση του περιβάλλοντος από την χρήση των συμβατικών ενεργειακών καυσίμων, οδήγησε την Ευρωπαϊκή Ένωση στην δεσμευτική απόφαση, όλα τα κράτη μέλη της μέχρι το 2020, να αυξήσουν τη συμμετοχή των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, στο 20% της συνολικής τους κατανάλωσης ενέργειας. Στην Ελλάδα κύριε Σηφουνάκη το θεσμικό πλαίσιο για την στήριξη των ΑΠΕ, που «θα στοχεύει στην αειφόρο ανάπτυξη και την προστασία του τοπίου» όπως έχετε γράψει σε άρθρο σας είναι επαρκές, ή πρέπει να γίνουν παρεμβάσεις επικαιροποίησής του ;

Απάντηση: Δυστυχώς ενώ  από την άποψη των φυσικών πόρων η χώρα μας έχει προνομιακά ευλογηθεί – αιολική, ηλιακή, θερμική ενέργεια – εν τούτοις βρισκόμαστε πολύ πίσω από τους στόχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επί πέντε χρόνια η χώρα μας δεν κατόρθωσε ακόμα να  εκπονήσει το χωροταξικό χάρτη, βασισμένο σε συγκεκριμένα στοιχεία εκμετάλλευσης εναλλακτικών μορφών ενέργειας ανά περιφέρεια και συνολικά λαμβάνοντας υπόψη την φορική ικανότητα τους. Η μεγαλύτερη απειλή για τη χώρα μας είναι η αλόγιστη καταστροφή του τοπίου των πλέον ευαίσθητων περιοχών από την άναρχη δόμηση και κυρίως τα νησιά που καταστρέφονται από την υπερδόμηση. Είμαστε παράδειγμα προς αποφυγή αφού τον κοινό μας πλούτο που είναι:
• Οι πεδινές εκτάσεις υψηλής γεωργικής παραγωγικότητας
• Η παράκτια χώρα
• Οι  μοναδικής περιβαλλοντικής αξίας ορεινοί όγκοι
τις εννοούμε ως οικοπεδικές εκτάσεις και όχι ως γη που πρέπει να προστατευθεί ως κόρη οφθαλμού.  Δυστυχώς και αν ακόμα δεν είχαμε εξειδικευμένες μελέτες – master plan- και όπου υπάρχουν αυτές βρίσκονται κλειδαμπαρωμένες στα συρτάρια του Υ.ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ. ακριβώς για να μην υλοποιηθούν ποτέ – θα έπρεπε άμεσα να εκπονηθούν και να θεσμοθετηθούν με όρους και περιορισμούς προστασίας. Αυτό δεν είναι εφικτό να γίνει όταν  δεν υπάρχει φορέας, όταν την  ευθύνη του περιβάλλοντος  την έχει το Υπουργείο Δημοσίων Έργων.

Ερώτηση 8:Έχετε γράψει σε κεντρικό άρθρο σας ότι «η αποκατάσταση της χαμένης ισορροπίας του φυσικού με το ιστορικά δομημένο περιβάλλον είναι δύσκολη, αλλά όχι ακατόρθωτη». Με ποιες δράσεις και χωροταξικές παρεμβάσεις κύριε Σηφουνάκη μπορεί η πολιτεία σήμερα να συνταιριάξει, την οικονομική ανάπτυξη με την διασφάλιση της πολιτιστικής φυσιογνωμίας του ευαίσθητου ηπειρωτικού και νησιωτικού μας τοπίου;

Απάντηση: Ο Γιάννης Τσαρούχης μ’ έναν μοναδικό τρόπο περιέγραψε την προοπτική μας. Αναλογιζόμενος και πεπεισμένος ότι το Ελληνικό κράτος δεν επιθυμεί να αποκαταστήσει τις καταστροφές που έγιναν στο Ελληνικό τοπίο – αστικό και περιαστικό- τα τελευταία σαράντα χρόνια, εναπόθεσε τις ελπίδες του στους ευεργέτες λέγοντας «Τα περασμένα χρόνια οι ευεργέτες οικοδομούσαν, στα νεώτερα ευεργέτες θα αποκαλούνται όποιοι κατεδαφίζουν». Το δράμα μας ως Έθνος  είναι ότι στοχεύσαμε, υποτίθεται, στην συνύπαρξη της ανάπτυξης και της προστασίας του περιβάλλοντος και απλώς κάπου αποτύχαμε. Η αλήθεια είναι ότι εμείς δεν λάβαμε καθόλου υπόψη το περιβάλλον – το ακριβό αυτό απόθεμα πλούτου και προοπτικής – εμείς στοχεύσαμε στην απαξίωση του αφού εγκληματικά αγνοήσαμε την αξία του. Τώρα πλέον απαιτούνται δράσεις που όμως απαιτούν μεγάλη δαπάνη αποκατάστασης. Μπορούμε αν θέλουμε να το κάνουμε.